Kiştişê Metîn Goktepe, teyna mergê yew rojnamegerî nêbi; o sembolê rojnamegerîya ke seba raştîye sereyê xo dano, bi. Metîn, “Rojnamegerê Evrenselî” bi, la ê rojan de rojnamegerîya kurdî zî binê dişmenîyêka pîle de bîye
Tarixê Tirkîya de tarîxê çapemenîye her tim bi gonî û zextan ameyo nuştene. Labelê hîna muhîm o yo ke no tarîx eynî wext de tarîxê xoverdayîşê heqîqetî yo. 8ê Çeleyê 1996î de, Stenbol de yew hedîse qewimîya ke rîyê dewlete yê raştikênî reyna vet meydan. Rojnamegero ciwan Metîn Goktepe, seba ke cenazaya tepişteyanê sîyasîyan teqîb bikero şibi taxa Eyûpî. “Ez mutleq gereka na xebere teqîb bikerî” vatbi ey. No qerarê ey, bi sebebê mergê ey. Metîn, binê çimdarîya polîsan de, salona werzişî de bi îşkence û kutiş ame kiştene. Polîsan vat “textî ra kewto war”, labelê heqîqet nêame nimitene. Şahidîya embazanê ey û têkoşînê dayîka ey Fadîme Goktepe, kerd ke qatîlê ey bêrê dîyene û ceza bigerê.
Kiştişê Metîn Goktepe, teyna mergê yew rojnamegerî nêbi; o sembolê rojnamegerîya ke seba raştîye sereyê xo dano, bi. Metîn, “Rojnamegerê Evrenselî” bi, la ê rojan de rojnamegerîya kurdî zî binê dişmenîyêda pîle de bîye. Serranê 90an de, rojnameyê sey Ozgur Gundemî ameyêne bombakerdene, roşnvîr û nuştoxê sey Apê Musa (Musa Anter), Hafiz Akdemîr û Ferhat Tepe kuçeyanê Amed, Êlih û Wanî de ameyêne qetilkerdene. Înan waştêne ke vengê şarê kurdî bibirnê. Metîn Goktepe zî parçeyê na xeta “Çapemenîya Azade” bi. Aye ra, kiştişê Metînî û kiştişê rojnamegeranê kurdan yewbînan ra cîya nîyê; her di zî tersê sîstemî yê verê heqîqetî ra yenê.
Ewro û mîrasê Metînî
Ewro ke ma ewnîyenê halê Tirkîya û Kurdîstanî ra, ma vînenê ke heman zîhnîyet dewam keno. Serranê 90an de bi guleyan û asîdî rojnamegerî ameyêne kiştene, ewro zî bi zîndan, destbendkerdiş û dozanê pûçan yenê tepiştene. Mîrasê ke Metîn Goktepe û Apê Musayî ra mendo, ewro hetê rojnamegeranê kurdan ra yeno dewrkerdene. Ajansê Mezopotamya, JINNEWS û dezgehê bînî yê kurdan, her roje hedefê hêzanê dewlete yê.
Nê serranê peyênan de, bi desan rojnamegerê kurdî -Dîcle Miftîoglu, Sedat Yilmaz, Abdurrahman Gok û embazê înan tenya seba ke karê rojnamegerîye kerdê, ameyî tepiştene. Kamerayê înan ameyî destsernayene, buroyê înan ameyî guretene. Sûcê înan çik o? Sûcê înan o yo ke; ê vanê “Qral rut o.” Ê, şerê ke Vakur û Rojawan de qewimîyenê, binpaykerdişê heqanê merdiman, talankerdişê xoza û sîyasetê qeyûman bi cesaret nusenê.
Senî ke Metîn Goktepe vatbi “Ez gereka teqîb bikerî”, ewro rojnamegerê kurdî zî vanê “Ma do heqîqetî tarî de memerdê”. Zîndanan de zî bibê, teber de zî bibê, qelema înan erd de nêmenda. Çunke ê zanê ke, şarê ke bêveng bimanê, mehkûmê koletîye yê.
8ê Çeleyê 1996î de, waştê ke çimê Metînî bigîrê ke o raştîye nêvîno. Labelê o bi çimanê mîlyonan merdiman. Ewro zî, her rojnamegero kurd ke yeno tepiştene yan zî yeno qetilkerdene (sey Nagîhan Akarsel, Cîhan Bîlgîn, Nazim Daştan), beno toxum û erd de şîn beno. Metîn Goktepe birayê rojnamegeranê kurdan o û mîrasê ey, mîrasê rûmetî yo.
Heta ke rojnamegerê ke nêtersenê bibê, raştîye çewres qatê erdî bin de zî biba, a do vejîyo roşnî. Qeleme tifing ra, kameraye tank ra bihêztir a. Yadkerdişê Metîn Goktepe û rojnamegeranê şehîdan, teyna vîrardiş nîyo; o sozo ke ma dayo heqîqetî.
